Geassocieerd onderzoek

Na de opstand van 14 oktober 1943 werd besloten het vernietigingskamp Sobibor met onmiddellijke ingang te sluiten. Frank van der Elst onderzoekt in zijn studie De naoorlogse geschiedenis van het voormalige vernietigingskamp Sobibor wat er sindsdien is gebeurd op, rond en met het terrein van Sobibor.
 

Een herdenkingsplaats in het voormalige vernietigingskamp Sobibor

Onderzoeker: Frank van der Elst, MA
Looptijd: 2012-2014
Beoogde publicatie: boek
Begeleider: dr. Karel Berkhoff

Meer informatie: 

Het vernietigingskamp Sobibor was operatief van april 1942 tot en met oktober 1943 en lag aan de spoorlijn Chelm-Wlodawa, in het verre oosten van Polen. Samen met de eveneens in Polen gelegen kampen Belzec en Treblinka vormde Sobibor het hart van de Aktion Reinhard. Dat omvatte het plan van de nazi’s om in zo kort mogelijke tijd zoveel mogelijk Joden door vergassing om het leven te brengen.

In de vernietigingskampen van de Aktion Reinhard werden benzinemotoren ingezet. De uitlaatgassen van de motoren drongen direct de gaskamers binnen. Op deze manier kwamen in Sobibor minstens 170.000 Joden om het leven door koolmonoxidevergiftiging. Vanuit Nederland zijn in totaal 34.313 Joden naar Sobibor getransporteerd. Ruim 33.000 van hen vonden op de dag van aankomst de dood. 

Sinds een aantal jaar voeren Nederland, Polen, Slowakije en Israël gesprekken om gezamenlijk tot een herinrichting van het huidige terrein van Sobibor te komen. 

Dit onderzoek richt zich op de afgelopen zeventig jaar. Wat is er sinds de sluiting van Sobibor allemaal op, rond en met het terrein van dit voormalige vernietigingskamp gebeurd? Wanneer zijn de eerste monumenten geplaatst? Wie is verantwoordelijk voor het terrein? En waarom is besloten tot een herinrichting?